Kupując auto w Niemczech, dostajesz dokumenty, których nazwy bywają mylące: sprzedawca mówi o Fahrzeugschein i Fahrzeugbrief, a na samych dokumentach widnieje Zulassungsbescheinigung Teil I i Teil II. To nie są cztery różne dokumenty, tylko dwa — ze starszymi i nowszymi nazwami.
Ten poradnik wyjaśnia nazewnictwo, wskazuje, gdzie szukać danych identyfikacyjnych, i podpowiada, jak przygotować komplet do wyceny tłumaczenia. Przykładem lokalnym jest Chojna, gdzie auta kupowane za Odrą to częsta sprawa, ale wskazówki dotyczą całego regionu. O tym, które dokumenty trzeba przetłumaczyć i w jakiej formie, decyduje właściwy wydział komunikacji.
Stare i nowe nazwy — dwa dokumenty, cztery określenia
Od 2005 r. Niemcy wydają dowody rejestracyjne według wzoru unijnego. Dawny Fahrzeugschein zastąpiła Zulassungsbescheinigung Teil I, a dawny Fahrzeugbrief — Zulassungsbescheinigung Teil II. W codziennym języku, w ogłoszeniach i w rozmowach ze sprzedawcą nadal używa się starych nazw.
- Zulassungsbescheinigung Teil I (dawniej Fahrzeugschein) — dokument, który zwykle jeździ z autem; zawiera dane rejestracyjne i techniczne pojazdu.
- Zulassungsbescheinigung Teil II (dawniej Fahrzeugbrief) — dokument potwierdzający dane pojazdu i osobę, na którą był zarejestrowany; przy sprzedaży przekazuje się go nabywcy.
- Przy starszych autach możesz spotkać jeszcze dokumenty w dawnej formie — warto je wtedy wysłać w całości, z wszystkimi wpisami.
Gdzie znaleźć dane identyfikacyjne pojazdu
Unijny wzór dowodu rejestracyjnego oznacza pola literami i cyframi. Na przykład pole E to numer identyfikacyjny pojazdu (VIN), pole A — numer rejestracyjny, a pole B — data pierwszej rejestracji. Dzięki tym oznaczeniom łatwiej porównać dane między dokumentami: VIN w Teil I, Teil II, umowie i COC powinien być ten sam.
Jeśli zauważysz rozbieżność — inną literę w VIN, inne dane właściciela, brakujący wpis — zgłoś ją przed zleceniem tłumaczenia. Tłumacz przysięgły oddaje treść dokumentu wiernie i nie poprawia błędów oryginału.
Dlaczego obie strony i adnotacje są ważne
Na odwrocie dokumentów i w rubrykach uwag mogą znajdować się istotne wpisy: pieczęcie urzędu, informacje o wyrejestrowaniu (Außerbetriebsetzung), zmiany danych, adnotacje odręczne. Tłumaczenie poświadczone obejmuje to, co widnieje na dokumencie, dlatego do wyceny warto przesłać skany obu stron, w całości i bez uciętych marginesów.
Dokumenty towarzyszące
Obok dwóch części dowodu rejestracyjnego w komplecie mogą pojawić się inne dokumenty. Nie każdy z nich trzeba tłumaczyć — zakres i formę określa wydział komunikacji prowadzący rejestrację.
- Kaufvertrag — umowa kupna-sprzedaży, albo Rechnung — faktura, gdy sprzedawcą był dealer lub komis.
- COC (Certificate of Conformity) — świadectwo zgodności wystawione przez producenta.
- Protokół HU/AU — niemieckie badanie techniczne (Hauptuntersuchung) i emisji spalin (Abgasuntersuchung).
- Abmeldebescheinigung — potwierdzenie wyrejestrowania pojazdu w Niemczech, jeśli zostało wydane osobno.
Jak przygotować komplet do wyceny
Przed zleceniem zapytaj w wydziale komunikacji, które dokumenty wymagają tłumaczenia przysięgłego. Następnie zeskanuj lub sfotografuj je w całości — obie strony Teil I i Teil II, wszystkie strony umowy z podpisami — i prześlij przez formularz albo e-mailem. Dopisz, do którego urzędu trafią tłumaczenia i ile egzemplarzy potrzebujesz. Bezpłatną wycenę przygotujemy po analizie dokumentów.