Niemcy pozostają najpopularniejszym kierunkiem zakupu używanego auta przez Polaków. Sama transakcja bywa prosta, ale późniejsze formalności w Polsce mają sztywne terminy i kilka miejsc, w których łatwo o kosztowny błąd.
Ten przewodnik prowadzi przez cały proces: od dokumentów, które musisz zabrać od sprzedającego, przez akcyzę i opłatę recyklingową, po wizytę w wydziale komunikacji. Wskazujemy też dokładnie, które papiery wymagają tłumaczenia przysięgłego.
Krok 1. Zabierz komplet dokumentów od sprzedającego
Najwięcej problemów powstaje jeszcze w Niemczech, przy odbiorze auta. Niemiecki dowód rejestracyjny jest dwuczęściowy: Zulassungsbescheinigung Teil I (Fahrzeugschein, część zostająca w aucie) oraz Teil II (Fahrzeugbrief, dokument własności). Bez Teil II rejestracja w Polsce jest w praktyce niemożliwa.
Do tego potrzebna jest umowa kupna-sprzedaży lub faktura, potwierdzenie wyrejestrowania pojazdu, a jeżeli auto ma ważne niemieckie badanie techniczne (HU/TÜV) — także protokół, który czasem pozwala uniknąć powtarzania badania w Polsce. Warto poprosić też o dokument tożsamości sprzedającego do wglądu i sprawdzić zgodność numeru VIN.
- Zulassungsbescheinigung Teil I (Fahrzeugschein).
- Zulassungsbescheinigung Teil II (Fahrzeugbrief) — dokument własności.
- Umowa kupna-sprzedaży lub faktura (Kaufvertrag / Rechnung).
- Dowód wyrejestrowania i tablice wywozowe, jeśli auto jedzie na nich do Polski.
- Protokół badania technicznego HU, jeżeli jest ważny.
Krok 2. Tłumaczenia przysięgłe dokumentów pojazdu
Wydział komunikacji przyjmuje dokumenty obcojęzyczne wyłącznie z tłumaczeniem poświadczonym przez tłumacza przysięgłego. W praktyce oznacza to tłumaczenie obu części dowodu rejestracyjnego oraz umowy kupna-sprzedaży, jeśli została sporządzona po niemiecku.
Tłumaczenia dokumentów samochodowych są powtarzalne i mają przewidywalną objętość, dlatego wyceniamy je od ręki, a realizacja zwykle zajmuje jeden dzień roboczy. Wystarczy przesłać skany obu stron każdego dokumentu — kompletny zestaw pozwala uniknąć dopłat za dosyłanie brakujących fragmentów.
Szczegółowe omówienie poszczególnych dokumentów znajdziesz w naszych poradnikach o tłumaczeniu dowodu rejestracyjnego oraz kompletu dokumentów samochodowych.
Krok 3. Akcyza i deklaracja AKC-U
Sprowadzając samochód osobowy z innego kraju Unii Europejskiej, musisz złożyć deklarację uproszczoną AKC-U i zapłacić podatek akcyzowy przed pierwszą rejestracją pojazdu w Polsce. Obowiązuje termin 14 dni od powstania obowiązku podatkowego, a samą akcyzę należy uregulować przed upływem 30 dni od sprowadzenia i przed rejestracją.
Stawka zależy od pojemności skokowej silnika oraz rodzaju napędu. Auta hybrydowe i elektryczne korzystają z niższych stawek lub zwolnień. Po opłaceniu podatku otrzymasz dokument potwierdzający zapłatę akcyzy — bez niego wydział komunikacji nie zarejestruje pojazdu.
Formalności akcyzowe omawiamy szczegółowo w osobnej sekcji serwisu, razem z przypadkami zwolnienia z podatku, na przykład przy przeprowadzce z zagranicy.
Krok 4. Opłata recyklingowa, badanie techniczne i ubezpieczenie
Kolejnym elementem układanki jest badanie techniczne w polskiej stacji kontroli pojazdów. Nawet gdy niemieckie HU jest ważne, wiele wydziałów komunikacji oczekuje polskiego badania — w szczególności gdy auto wymaga zmiany świateł, przerobienia kierunkowskazów lub gdy w dokumentach brakuje danych technicznych.
Pojazd musi mieć też ważne ubezpieczenie OC. Niemiecka polisa co do zasady wygasa wraz z wyrejestrowaniem auta, więc polskie OC warto wykupić od razu po zakupie — brak ciągłości ubezpieczenia to kara z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.
Do wniosku dołącza się również dowód uiszczenia opłat rejestracyjnych oraz — w przypadku pojazdów sprowadzonych — potwierdzenie zapłaty akcyzy.
Krok 5. Wniosek w wydziale komunikacji i terminy
Wniosek o rejestrację składa się w starostwie lub urzędzie miasta właściwym dla miejsca zamieszkania. Właściciel sprowadzonego pojazdu ma obowiązek zarejestrować go w ustawowym terminie liczonym od dnia sprowadzenia — spóźnienie zagrożone jest karą pieniężną, dlatego nie warto zwlekać z tłumaczeniami ani z akcyzą.
Po złożeniu kompletu dokumentów urząd wydaje pozwolenie czasowe i tablice rejestracyjne, a stały dowód rejestracyjny odbierasz później. W praktyce cała procedura, od zakupu do tablic, zajmuje od kilku dni do dwóch tygodni, przy czym najdłużej trwa zwykle czekanie na termin badania technicznego.
- Wniosek o rejestrację pojazdu.
- Dowód własności (umowa lub faktura) wraz z tłumaczeniem przysięgłym.
- Zulassungsbescheinigung Teil I i II z tłumaczeniem przysięgłym.
- Dowód wyrejestrowania pojazdu za granicą.
- Potwierdzenie zapłaty akcyzy oraz opłaty recyklingowej, jeśli dotyczy.
- Zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego.
- Dowód osobisty właściciela i potwierdzenie opłat urzędowych.
Najczęstsze pułapki przy imporcie z Niemiec
Pierwsza to zakup auta bez Teil II — dokument własności bywa w banku, jeśli pojazd był finansowany. Druga to rozbieżność danych sprzedającego w umowie i w dowodzie rejestracyjnym; urząd potraktuje to jako przerwany łańcuch własności. Trzecia to przekroczenie terminu na akcyzę, co kończy się odsetkami.
Czwarta pułapka dotyczy samych tłumaczeń: zlecanie ich pojedynczo, w miarę jak urząd prosi o kolejne papiery. Taniej i szybciej jest przesłać komplet dokumentów w jednej paczce i otrzymać jedną wycenę.